اَلنُّوْرُ لَاحَ فَأَبْكَاِني — وَالْوَجْدُ حَرَّكَ أَجْشَانِي
Cahaya itu muncul dan membuatku menang
مَا كُنْتُ أَنْسٰى يَا إِخْوَانِي — حُبَّ النَّبِيِّ الْعَدْنَانِي
Aku tidak pernah melupakan, wahai saudaraku
عَلَى الْعَقِيْقِ اجْتَمَعْنَا — لَحْنٌ وَسُوْدُ الْعُيُوْنِ
Di Aqeeq kami berkumpul
مَا ظَنَّ مَجْنُوْنٌ لَيْلٰى — قَدْجُنَّ بَعْضَ جُنُوْنِي
Majnun Layla tidak pernah menyangka
فَيَا عُيُوْنِي عُيُوْنِي — وَيَا جُفُوْنِي جَفَوْنِي
Wahai mataku, mataku
وَيَا قُلَبْبِي تَصَبَّرْ — عَلَى الَّذِي فَارَقُوْنِي
Wahai hatiku, bersabarlah
مَا زِلْتُ أُمّ الْمَطَايَا — وَقُلْتُ هُمُ يَحْمِلُوْنِي
Aku terus menghantar unta
إَلىٰ مَنَازِلِ قَوْمٍ — سَارُوا وَلَا وَدَّعُوْنِي
Ke tempat tinggal suatu kaum
فَارَقْتُهُمْ يَوْمَ الْإِثْنَيْن — صَبْحَ الثَّلُوْث أَوْ حَشَوْنِي
Aku meninggalkan mereka pada hari Isnin
هُمْ سَادَةٌ خَلَّفُوْنِي — أَبْكِي دَمًا مِنْ عُيُوْنِي
Mereka adalah para pemuka yang meninggalkanku
بِاللهِ إِنْ متُّ شَوْقاً — بِأَدْمُعِي غَسِّلُوْنِي
Demi Allah, jika aku mati kerana kerinduan
سِرْ يَا رَسُوْلِي إِلَيْهِمْ — سَرْعًا وَقَبِّلْ يَدَيْهِمْ
Pergilah wahai utusanku kepada mereka
وَاَقْرَأْ سَلَامِي عَلَيْهِمْ — لَعَلَّهُمْ يَرْحَمُوْنِي
Dan bacakan salamku kepada mereka
جَانِي رَسُوْلِي يَضْحَكْ — وَقَالَ أَبْشِرْ بِصُلْحَكْ
Utusanku datang kepadaku sambil tersenyum
بِحَقِّ عَيْشَكْ وَمِلْحَكْ — هُمْ بِالْوِصَالْ أَوْعَدُوْنِي
Demi hidupmu dan garammu