جِيْنَا الْمَدِيْنَةْ — لَنْزُورْ نَبِيْنَا
Kami datang ke Madinah — untuk mengunjungi Nabi kami
زُرْنَا وَصَلَّيْنَا — وَسَلَّمْنَا عَلَيْه
Kami mengunjunginya dan solat — dan kami berselawat kepadanya
بِالْحَضْرَةْ وَبِالْبَابْ — قَبَّلْنَا الْاَعْتَابْ
Di dalam dan di luar masjid — kami mencium ambang pintu
وَغَمَرْنَا النُّوْرُ — مِنْ رَبِّ غَفُورْ
Dan cahaya menyelubungi kami — dari Tuhan yang Maha Pengampun
لَدَى أَغْلَى النُّوْر — رَبِّ الْأَرْبَابْ
Di sisi cahaya yang paling mulia — Tuhan semesta alam
(اَللهْ اَللهْ اَللهْ — اَللهْ اَللهْ اَللهْ)
(Ya Allah, Ya Allah, Ya Allah — Ya Allah, Ya Allah, Ya Allah)
شُفْنَا الْحَبِيبْ — خَيَال مَا يَغِيبْ
Kami melihat kekasih — bayangan yang tidak pernah hilang
عَنْ كُلِّ عَيْنٍ — مِنَ الْأَحْبَابْ
Dari setiap mata — dari orang-orang yang dicintai
(اَللهْ اَللهْ اَللهْ — اَللهْ اَللهْ اَللهْ)
(Ya Allah, Ya Allah, Ya Allah — Ya Allah, Ya Allah, Ya Allah)
وَهَلَّلْنَا وَكَبَّرْنَا — وَسَبَّحْنَا لِلْوَهَّابْ
Kami mengucapkan tahlil dan takbir — dan kami bertasbih kepada Sang Pemberi
قُلْنَا الشَّفَاعَةْ يَانَبِي — جَانَا الْجَوَابِ مِن النَّبِي
Kami berkata, “Wahai Nabi, syafa’atmu!” — jawapan datang dari Nabi
طَلَبِ الْأَحِبَّةْ — دَوْمًا مُجَابْ
Permintaan orang-orang yang dicintai — selalu dikabulkan